تأثیر سیلیکون بر خلاء فعال: "قاتل های پنهان" که باید از آنها محافظت کنید

Colleagues in the field of dry wastewater treatment are likely to have come into contact with wastewater containing organic silicon to some extent - whether it is from chemical parks or discharged from daily chemical and textile factoriesاگرچه این ممکن است ناچیز به نظر برسد، اما تأثیر قابل توجهی بر سیستم های لجن فعال دارد.استخر بیوشیمیک ناگهان حباب های غیر طبیعی و افزایش کیفیت فاضلاب را تجربه می کند.پس از تحقيقات، مقصر اين موضوع معلوم شد. امروز، بذاريد به زبان ساده در مورد اين صحبت کنيم که سيليكون آلي چگونه بر خاك فعال تاثير مي گذارد و چطور بايد در عمليات روزانه خود با آن برخورد کنيم.

اول، بیایید درباره سیلیکون ارگانیک صحبت کنیم. آنچه که ما اغلب به آن سیلیکون ارگانیک اشاره می کنیم در واقع یک اصطلاح کلی برای یک کلاس بزرگ از ترکیبات ارگانیک حاوی سیلیکون است، مانند روغن سیلیکون،لاستیک سیلیکونی، و رزین سیلیکون که همه در این دسته قرار می گیرند این چیز دارای مزایای برجسته ای مانند مقاومت در برابر گرما، مقاومت در برابر آب و مقاومت در برابر خوردگی استبنابراین به طور گسترده ای در صنعت استفاده می شودبا این حال، "نایدگی های" آن می تواند برای لجن فعال کشنده باشد - دشوار است که تجزیه شود و به راحتی تجمع یابد. باکتری های هتروتروفیک و نایتریفیک معمولی به سادگی نمی توانند آن را گاز بگیرند.که پایه ای برای خرابی های بعدی سیستم های بیوشیمیایی می گذارد..

اولین اثر سیلیکون آلی بر خلاء فعال این است که با سیستم هواسازی تداخل داشته و کارایی انتقال جرم را مختل کند.بعد از اینکه سیلیکون ارگانیک وارد استخر بیوشیمیایی شداین نوع فوم، برخلاف فوم فاضلاب معمولی، ظریف و چسبناک است و چسبندگی قوی دارد.حتی وقتی باد می وزد هم شکستنش آسان نیست. و همچنین در امتداد دیوار استخر ریخته می شود که تمیز کردن آن بسیار دشوار است. علاوه بر این، این لایه ی فوم تماس بین هوا و آب را جدا می کند. حتی اگر فن را به حداکثر برسانید،برای اکسیژن گازی شده حل شدن در آب دشوار است.، که منجر به "تقریبا کم" اکسیژن محلول در مخزن بیوشیمیایی می شود - مانیتور آنلاین یک مقدار خوب را نشان می دهد،اما لجن در پایین مخزن مدت ها در وضعیت کمبود اکسیژن بوده استاکسیژن محلول ناکافی منجر به کاهش کارایی باکتری های هتروتروفیک در تجزیه مواد آلی می شود و باکتری های نایتریفیکیشن به سادگی "پوشیده می شوند".این فقط یک مسئله زمان است که COD و نیتروژن آمونیاگ از استاندارد فراتر برود..

تاثیر دوم این است که در سطح گلدان های گلدان جمع می شود و متابولیسم میکروبی را مختل می کند.میکروارگانیسم های موجود در لجن فعال برای زنده ماندن به غشای سلولی برای جذب مواد مغذی از فاضلاب وابسته هستندسیلیکون ارگانیک قابلیت محلول لیپید بالایی دارد و به راحتی در سطح فلک های گل جذب می شود و به تدریج یک لایه "فیلم سیلیکون" را تشکیل می دهد.این لایه غشا مانند پوشاندن یک "پوش محافظ" محکم بر روی میکروارگانیسم ها استاز ورود مواد مغذی و از خارج شدن زباله های تولید شده از متابولیسم جلوگیری می کند که منجر به کاهش فعالیت میکروبی می شود.ما معمولاً تحت میکروسکوپ مشاهده می کنیم که گِل ها گِل و نازک می شونداین یک نشانه معمولی از غنی سازی سیلیکون ارگانیک است. با گذشت زمان، تعداد پروتوزوها مانند نطفه ها و روتیفرها به شدت کاهش می یابد و حتی منجر به مرگ و میر بسیاری می شود.عملکرد رسوب لجن به شدت کاهش می یابد.، با تغییرات بالا و پایین در ارزش های SV30 و مشکلات مانند شناور شدن و جریان لجن در مخزن رسوب ثانویه نیز به دنبال یکدیگر بوجود می آیند.

نکته دیگری که به راحتی نادیده گرفته می شود این است که ارگانوسیلیکون می تواند فعالیت باکتری های عملکردی خاص، به ویژه باکتری های نایتریفیک را مهار کند.باکتری های نایتریفیک کننده به عنوان "قلب های شیشه ای" شناخته می شوند و به ویژه نسبت به تغییرات محیطی و مواد سمی حساس هستنداگرچه سیلیکون ارگانیک به طور مستقیم باکتری های نایتریک را مسموم نمی کند،می تواند در واکنش های آنزیمی در درون باکتری های نایتریفیک کننده در صورت تجمع در غلظت خاصی در طومار های گل دخالت کند.، که روند تبدیل نیتروژن آمونیاگ را به نیتریت و نیترات کند می کند.بعد از چک کردن DOدر این زمان، ما باید در مورد اینکه آیا سیلیکون ارگانیک نفوذ فراتر از استاندارد فکر کنید.

علاوه بر این، ارگانوسیلیکون همچنین می تواند باعث اختلال در ترشح مواد پلیمری خارج از سلول (EPS) در لجن شود.که می تواند به میکروارگانیسم ها اجازه دهد تا تجمع کنند و از نظر ساختاری فله های پایدار ایجاد کنندحمله سیلیکون ارگانیک می تواند ریتم ترشح میکروارگانیسم ها را مختل کند یا ترشح بیش از حد EPS می تواند منجر به افزایش لزگی لجن و انسداد آسان لوله کشی شود.یا ترشحات کافی نیست، گِل ها پراکنده می شوند و جدا کردن گل و آب دشوار است. هر دو این شرایط برای سیستم بیوشیمی ما بسیار مشکل است.

پس از صحبت کردن زیاد در مورد تاثیرات، همه باید نگران چگونگی مقابله با آن باشند. در واقع، ایده اصلی دوگانه است: کنترل منبع + بهینه سازی فرآیند.

کنترل منبع، اساسی ترین رویکرد است. ما باید با شرکت های آلاینده ارتباط برقرار کنیم و از آنها بخواهیم که آب فاضلاب حاوی سیلیکون ارگانیک را قبل از تصفیهاز جمله استفاده از روش های رسوب تخمک گذاری و شناور کردن با هوا، برای از بین بردن بخشی از سیلیکون ارگانیک در ابتدا و جلوگیری از غلظت بالای سیلیکون ارگانیک از وارد شدن به طور مستقیم به مخزن بیوشیمیایی.همچنین لازم است که نظارت بر کیفیت آب وارد شده تقویت شود.هنگامی که غلظت سیلیکون ارگانیک افزایش می یابد، باید به سرعت به مخزن تنظیم کننده هدایت شود یا حجم آب ورودی باید کاهش یابد تا از تاثیر سیستم جلوگیری شود.

بهینه سازی فرآیند یک وسیله برای جبران گوسفند های از دست رفته است. اگر فوم ناشی از سیلیکون ارگانیک در استخر بیوشیمیایی ظاهر شده است، می توان مقدار مناسبی از فومر اضافه کرد.اما توجه باید به انتخاب غیر سیلیکون defoamer پرداخت شود، در غیر این صورت آن را "اضافه سوخت به آتش" است؛ همزمان افزایش سرعت هوا به طور مناسب، افزایش آشفتگی آب،و کاهش تجمع سیلیکون آلی در سطح مایععلاوه بر این، از تخلیه بیش از حد لجن اجتناب کنید و از سن لجن کافی اطمینان حاصل کنید تا به میکروارگانیسم های موجود در سیستم زمان کافی برای انطباق با محیط های سیلیکون ارگانیک با غلظت پایین بدهد.

در نهایت، باید به یاد داشته شود که تاثیر سیلیکون ارگانیک بر لجن فعال "کرونک" است و ممکن است در مرحله اولیه مشکلی وجود نداشته باشد.وقتي که هر جايي فوم وجود داره و کيفيت آب از استاندارد بالاست بايد تلاش بيشتري کردبنابراین در عملیات روزانه و نگهداری، باید توجه بیشتری به تغییرات در ترکیب آب ورودی داشته باشیم، و اجازه ندهیم این "قاتل نامرئی" سیستم بیوشیمیایی ما را نابود کند.